เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 152 ฟิ้ว ก็บินขึ้นไปแล้ว?!
เวินหร่านส่ายหน้าอย่างรวดเร็วอีกครั้ง “เขาจะรังแกฉันได้ยังไง!”
เจียงจี้หลิวกวักมือเรียกเธอ “เอาโทรศัพท์มาให้ฉันดูหน่อย”
เวินหร่านไม่เข้าใจว่าเขาต้องการทำอะไร จึงยื่นโทรศัพท์ให้
เจียงจี้หลิวเปิดบัญชีดำในรายชื่อผู้ติดต่ออย่างคุ้นเคย จากนั้นยกโทรศัพท์ขึ้นแล้วใช้นิ้วเคาะคำว่า【ไอ้ผู้ชายสารเลว】สามคำนั้น
“ไม่ได้ทะเลาะกัน แล้วเธอบล็อกเขาทำไม?”
เจียงจี้หลิวเฝ้าดูเวินหร่านเติบโตมาตั้งแต่เด็ก อย่างน้อยก็รู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้มีอารมณ์ร้ายแบบเงียบ ๆ อยู่ไม่น้อย
ตอนเธอยังวัยรุ่น เวลาโกรธก็ไม่พูดอะไร เอาแต่บล็อกคนคนนั้นเงียบ ๆ
เขาเองก็เคยถูกเสื้อบุฝ้ายตัวน้อยใจดำคนนี้บล็อกมาแล้วไม่ต่ำกว่าห้าครั้ง
ใบหน้าของเวินหร่านแดงขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะแย่งโทรศัพท์กลับไป