กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 151 ถูกบล็อก
เมื่อชื่อหน่ากลับมา เธอไม่เห็นเวินหร่านอยู่เลย สายตาจึงไปหยุดอยู่ที่ประตูห้องเล็กซึ่งปิดสนิท
ตอนนั้นเองเธอถึงได้สังเกตว่า ประตูบานนี้เปลี่ยนเป็นประตูฉลุลายแล้ว?
หัวหน้าคงกำลังอวดเสน่ห์ของนกยูงเต็มที่สินะ!
เพียงแต่นิสัยหมาบ้าแบบนั้น ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีใครเห็นดีด้วย
เธอเดินเข้าไปเคาะประตู “เสี่ยวหราน กินข้าวไหม?”
แม้จะรู้ว่าชื่อหน่ามองไม่เห็น เวินหร่านก็ยังรีบยันตัวลุกขึ้น ใช้มือถูใบหน้าแรง ๆ แล้วปรับเสียงก่อนตะโกนกลับไป “ขอบใจ ตอนนี้ยังไม่กิน! ฉัน ฉันง่วงนิดหน่อย อยากนอนสักตื่น”
“ได้” ชื่อหน่าไม่ได้บังคับ แสงวิญญาณพลันแวบขึ้นในหัว