ตอนที่ 117 อาบแสงจันทร์

ตอนที่ 117 อาบแสงจันทร์

ในชั่วขณะที่ริมฝีปากแนบชิดกัน โจวฉีเซียวยังคิดอย่างมีเหตุผลว่า อีกเดี๋ยวเขายังมีธุระสำคัญต้องทำ แค่ชิมพอหายอยากก็พอแล้ว

แต่เมื่อได้สัมผัสริมฝีปากแดงอ่อนนุ่มหอมหวานคู่นั้นเข้าจริง ๆ

เขาก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ตัวเองคงถูกเจ้าตัวเล็กนี่วางยาเสน่ห์เข้าแล้วแน่ ๆ

ขณะที่ยังไม่ได้จูบก็เอาแต่คิดถึง พอได้จูบเข้าจริง ๆ กลับไม่อยากปล่อย

สุดท้ายเขาก็จูบจนเวินหร่านโมโห เธอกัดมุมปากเขาไปหนึ่งที เขาถึงได้สติกลับมา

เขาดันตัวลุกขึ้น แต่ฝ่ามือที่สอดเข้าไปลูบแผ่นหลังของเวินหร่านใต้เสื้อกลับยังไม่ชักออก ยังคงเสียดสีกับผิวเนียนละเอียดราวแพรไหมของเธออย่างคลุมเครือ

แต่เด็กสาวในอ้อมแขนกลับไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อย