ตอนที่ 118 สมเป็นโจวฉีเซียว ปากร้ายจริงๆ!

ตอนที่ 118 สมเป็นโจวฉีเซียว ปากร้ายจริงๆ!

คนที่เดินเข้ามาคือชายหนุ่มรูปร่างสูงผอม หน้าตาเปี่ยมเมตตา ระหว่างคิ้วยังมีรอยแผลเป็นสีแดงจาง ๆ

เพียงแต่เพราะถูกโรคภัยรุมเร้า แก้มของเขาจึงตอบลงเล็กน้อย ทั้งร่างแผ่ความเหนื่อยล้าที่พยายามฝืนประคองเอาไว้

เวินหร่านจำได้ว่าคุณตาเคยบอกว่า น้าชายใหญ่โจวเหยียนหลี่สุขภาพไม่ดี จึงไม่ได้ไปร่วมงานศพ

ดูจากอายุและน้ำเสียงในการพูด คนคนนี้ก็น่าจะเป็นโจวเหยียนหลี่

“เหมียนเหมียน นี่คือหัวหน้า” โจวเซียวเฉินรีบแนะนำให้เวินหร่านรู้จัก ทำท่าสนิทสนมราวกับมีความสัมพันธ์ที่ดีเป็นพิเศษกับเธอ

เวินหร่านสะอื้นเบา ๆ แล้วฉวยโอกาสใช้แขนเสื้อเช็ดตา ทำทีเป็นกำลังฝืนกลั้นน้ำตา

เพราะตอนนี้เธอร้องไห้ไม่ออกจริง ๆ แล้ว