กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 103 เปิดไพ่ หน้าหนัง
ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ตอนนี้ต้องขอโทษยอมอ่อนข้อ ปิดปากเขาไว้ก่อน อีกไม่นานเธอก็จะได้กลับประเทศแล้ว ช่วงนี้จะก่อเรื่องเพิ่มไม่ได้ เวินหร่านแสร้งทำตัวว่าง่ายแล้วตอบเขาไปว่า “ฉันบอกแล้วไง จดหมายที่ฉีกเป็นชิ้น ๆ ฉบับนั้นเป็นเพราะฉันโมโหไปชั่วขณะ ฉันขอโทษคุณแล้วกัน ดีไหมคะ?”
ตอนนั้นเอง โจวฉีเซียวก็ถีบประตูบ้านไม้ตรงหน้าเปิดออกในครั้งเดียว
เขาผิวปากไปทางนอกประตู ผู้คนที่ตามหลังมาก็แยกย้ายไปประจำรอบ ๆ ทันที
เขาวางเธอลงบนขอบหน้าต่าง จากนั้นยันมือทั้งสองข้างไว้ข้างตัวเวินหร่าน ปิดทางหนีของเธอไว้จนหมดได้อย่างง่ายดาย
เขาดันเข่าไปข้างหน้า แยกขาเรียวยาวทั้งสองข้างของเวินหร่านออกจากกัน