กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 102 เก็บน้ำตาไว้ร้องทีหลัง
“เห็นหรือยัง?” น้ำเสียงของโจวฉีเซียวฟังดูเอื่อยเฉื่อยจนจับอารมณ์ไม่ได้ แต่ตัวเขากลับลุกขึ้นยืนโดยไร้จิตสำนึก
เซิงชิงสะดุ้งเฮือก “ยัง…”
โจวฉีเซียวแค่นหัวเราะ “หึ แล้วนายไปเรียนวิชามองทะลุจากปรมาจารย์คนไหนมา สอนฉันหน่อยสิ”
เซิงชิงเบะปาก ยกมือขึ้นลูบดวงตาของตัวเอง พอนึกอะไรขึ้นมาได้ก็หัวเราะซื่อ ๆ “หัวหน้า ผมเห็นแค่คำว่าโรมานอฟสี่ตัวอักษรเท่านั้นเอง เห็นปุ๊บก็รีบปิดทันที ถ้าคิดตามสัดส่วน งั้นผมถอนขนตาให้หัวหน้าสี่เส้นแล้วกัน!”
“ถ้าภายในครึ่งชั่วโมงยังไม่เอาจดหมายมาให้ฉัน ฉันจะถอนขนจมูกนายให้หมดเลย!”
เซิงชิงตกใจจนยกมือปิดจมูก รีบตะโกนเสียงอู้อี้ “มาแล้ว มาแล้ว มาแล้ว!”