กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 104 ขอให้ชีวิตที่เหลือของท่านมีความสุขและสงบสุข ลาก่อน!
ผู้หญิงแบบไหนที่เขาอยากได้ เขาไม่มีทางหาไม่ได้หรอก
รับไม่ไหวงั้นเหรอ
ปลายลิ้นลากผ่านปลายเขี้ยวอย่างแรง
แม้ความเจ็บหน่วง ๆ ก็ยังไม่อาจกดความหงุดหงิดที่ค่อย ๆ ปะทุขึ้นมาได้
เขาอดทนรอให้เธอพูดความจริงกับเขาอย่างเปิดอกงั้นเหรอ
แต่สิ่งที่เขารอจนได้มาคืออะไรกัน
โจวฉีเซียวหัวเราะออกมาด้วยความโมโห “เวินหร่าน เธออยากให้ฉันไปนอนกับผู้หญิงคนอื่นงั้นเหรอ”
เวินหร่าน: ?
เธอไปพูดตั้งแต่เมื่อไรว่าจะให้เขาไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น?!