ตอนที่ 73 สารภาพ

ตอนที่ 73 สารภาพ

พอโจวฉีเซียวเอนตัวลงนอน ก็เห็นเด็กสาวยืนอยู่ตรงนั้นราวกับกำลังถูกลงโทษให้ยืน

เขาไม่พูดอะไร เพียงอยากดูว่าเธอคิดจะยืนอยู่แบบนี้ทั้งคืนหรือเปล่า

แต่ไม่คิดว่าเพิ่งผ่านไปกว่าสิบนาที เวินหร่านก็พูดขึ้นมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

เพียงแต่เธออ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นานสองนาน ก็ยังพูดอะไรเป็นเรื่องเป็นราวออกมาไม่ได้

“อืม?” โจวฉีเซียวกลัวจริง ๆ ว่าเธอจะอั้นจนตาย ในที่สุดก็เลิกนั่งดูเรื่องสนุก แล้วเอ่ยปากคุยกับเธอเองราวกับกำลังให้ความเมตตา

ตอนนี้แม้แต่ใบหูของเวินหร่านก็แดงก่ำ นิ้วมือบีบแขนเสื้อแน่น

คนเราย่อมมีเรื่องเร่งด่วนกันทั้งนั้น!

ไม่มีอะไรต้องอาย!

พอคิดได้อย่างนั้น เธอก็เพิ่มระดับเสียงขึ้นเล็กน้อย “ฉันอยากเข้าห้องน้ำ”