กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 72 พลาดอะไรไป
“ฉันเหรอ…” ชายหนุ่มลากเสียงยาวขึ้นเรื่อย ๆ แววหยอกเย้าในดวงตายิ่งเข้มข้น
หัวใจของเวินหร่านกลับเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
“คงต้องดูว่าพวกเรามีความสัมพันธ์แบบไหนกันก่อนสิ ขอฉันคิดหน่อย พวกเราเคยจูบกัน เคยกอดกัน เคยลูบคลำกัน แล้วก็เคยนอนด้วยกัน…”
โจวฉีเซียวมองใบหน้าเล็ก ๆ ของเด็กสาวที่ค่อย ๆ หม่นลง รอยยิ้มของเขายิ่งดูร้ายกาจขึ้น “สนิทสนมกันขนาดนี้ อย่างน้อยก็น่าจะเรียกฉันว่าสามีสักคำจริงไหม?”
แม้เวินหร่านจะเคาะปลาไม้เตือนสติตัวเองอยู่ในใจแล้ว แต่ก็ยังอดกัดฟันกรอด ๆ ไม่ได้
เธอพูดเรื่องหนึ่ง แต่เขากลับตอบไปอีกเรื่อง!
เสียแรงที่เธออุตส่าห์รวบรวมความกล้าทั้งหมดไปเปิดเผยความจริงใจต่อเขา
ผู้ชายทุกคนก็เป็นผู้ชายเฮงซวยทั้งนั้น!