กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 74 เป็นห่วงฉันเหรอ?
มือของโจวฉีเซียวที่วางอยู่บนหัวเข่าเคาะเบา ๆ สองสามครั้ง
แต่นั่นเป็นเพียงความรู้สึกสุญตาของเขาเท่านั้น
หากเวินหร่านยืนกรานไม่ยอมพูด ตอนนี้เขาก็ไม่มีเวลามาใช้วิธีบีบบังคับเธอ
ทันทีที่เสียงเคาะหยุดลง เขาก็ตั้งใจจะพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
เพราะตอนนี้เด็กสาวยังคงกำลังวางแผนเล่นงานเขาอยู่
“โอ้~” ชายหนุ่มลากเสียงยาว “แล้วตอนนี้ทำไมถึงยอมบอกฉันล่ะ?”
เขารู้ว่าเวินหร่านกำลังรอให้เขาถามคำนี้อยู่ จึงยอมทำตามความต้องการของเธอ
“ฉันอยากหาโอกาสบอกมาตลอด แต่ก็กลัวเหมือนกัน เมื่อกี้ตอนอยู่ในห้องน้ำฉันได้ยินว่า...”
“ชู่ว์!” ชายหนุ่มยกนิ้วมือเรียวยาวขึ้นแตะริมฝีปากกะทันหัน ทำท่าบอกให้เงียบ จากนั้นก็กวักนิ้วชี้กับนิ้วกลางเรียกเธอ