เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 ซาบซึ้งใจ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้องผู้ป่วย
ทุกคนต่างหันไปมองพร้อมกัน เพราะเวลานี้ไม่ใช่ช่วงที่หมอจะมาตรวจรอบวอร์ด อีกทั้งยังเป็นห้องพิเศษ จึงไม่ค่อยมีใครมารบกวนอยู่แล้ว
การที่มีคนมาเคาะประตูในเวลานี้ จึงดูค่อนข้างผิดปกติ
อย่างไรก็ตาม หยางเสวี่ยก็เป็นฝ่ายเดินไปเปิดประตูด้วยตัวเอง มีแต่ต้องเปิดดูเท่านั้นถึงจะรู้ว่าใครมา
"ประธานหม่า คุณมาได้ยังไงครับ" หยางซานลุกพรวดขึ้นทันทีที่เห็นผู้มาเยือน
"พี่หยาง พอดีผมผ่านมาแถวนี้ ได้ยินคนบอกว่าคุณป้าพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ ก็เลยแวะขึ้นมาเยี่ยมน่ะ" หม่าเซี่ยวเทียนแกล้งพูดแก้เก้อเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกเป็นภาระทางใจ พร้อมกับวางผลไม้และนมสดที่ถือติดมือมาลงบนตู้ข้างเตียงผู้ป่วย
ทว่า ละครฉากนี้กลับถูกเปิดโปงแทบจะในทันที เมื่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ไปรับหม่าเซี่ยวเทียนซึ่งมีชื่อว่าเหมาเจียหนิง หนึ่งในเก้าบอดี้การ์ดรุ่นแรกที่เข้ามาทำงานในกลุ่มบริษัทเซี่ยวเทียนพร้อมกับหยางซาน โพล่งขึ้นมาตรงๆ ว่า "พี่หยาง ประธานหม่าลงจากเครื่องบินปุ๊บก็สั่งให้ผมขับรถพามาที่นี่ทันที ข้าวปลาอาหารก็ยังไม่ได้แตะเลย"