เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 232 กลับประเทศ
วันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน ปี 2015
ณ ท่าอากาศยานนานาชาติไป๋อวิ๋น กวางโจว หลังผ่านการเดินทางบนเครื่องบินอันยาวนานกว่าสิบชั่วโมง คณะเดินทางทั้งหกคนก็ก้าวลงมาจากเครื่อง
คนนำหน้ามีส่วนสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร สวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ทรงผมเนี้ยบกริบไม่กระดิกแม้แต่เส้นเดียว ด้วยสภาพแสงในตอนนั้น วินาทีที่ก้าวพ้นประตูเครื่องบินออกมา ดวงตาที่หรี่แคบลงจึงแผ่รังสีแห่งแรงกดดันออกมาโดยไม่รู้ตัว
ด้านหลังเป็นชายสองคน สูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ตัดผมสกินเฮด สวมแว่นตากันแดด มัดกล้ามทั่วร่างบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่ามีพละกำลังและความคล่องตัวสูงส่งเพียงใด
ถัดไปอีกคนสวมสูททางการ มือถือกระเป๋าเอกสาร มุมปากยกยิ้มน้อยๆ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่ทำงานอย่างสุขุมรอบคอบ
……
ถูกต้องแล้ว คนกลุ่มนี้ก็คือหม่าเซี่ยวเทียน อู่ฮั่นตง ฟู่หย่งซาน และโจวเสี่ยวเฉียงกับพวก ส่วนประธานหวงแห่งเต๋อฉินแคปิตอลและประธานจางแห่งหู่ซ่างแคปิตอลบินตรงจากสหรัฐอเมริกากลับไปยังเมืองของตนเองทันที