ตอนที่ 395 กลางเดือนมีนาคมสิ้นสุดลง

เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร หากไม่ใช่เพราะเขามาที่นี่ ภรรยาของเขาก็คงจะยังบริจาคเสบียงสิ่งของและเวชภัณฑ์อยู่ดี แต่ไม่มีทางวิ่งโร่มาถึงชายแดนด้วยตัวเองอย่างเด็ดขาด

อีกทั้งการที่เธอมาได้นั้น ย่อมต้องเป็นเพราะคุณปู่กับคุณพ่อเห็นชอบแล้วอย่างแน่นอน

พูดตามตรง ในฐานะทหาร ที่ไหนต้องการตัวเขาก็ไปที่นั่น ย่อมไม่มีใครว่าอะไรกันอยู่แล้ว ทว่าภรรยาของเขาเอง แม้จะบอกว่าเป็นหมอ แต่ก็เป็นเพียงแพทย์ธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่แพทย์ทหารด้วยซ้ำ การที่มาที่นี่ได้ ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เพราะเขาหรอกหรือ

คิดถึงตรงนี้เขาก็รู้สึกปวดใจเหลือเกิน

ภรรยาต้องรักเขามากแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ยอมตัดใจทิ้งเด็กทั้ง 3 คนเพื่อมาตามหาเขา

“ภรรยา เธอรู้อะไรกันมาใช่ไหม”

ลู่เสียนฉือเอ่ยถามต่อหลังจากนั้น

“อืม ศึกครั้งนี้จะจบลงด้วยชัยชนะของพวกเราในช่วงกลางเดือนมีนาคม”

“เพราะงั้นนี่ก็เลยเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ด้วย”

“ฉันเตรียมอาหารให้พอกินไปครึ่งเดือนกว่าไว้ให้พวกเด็ก ๆ แล้ว ให้พวกเขารอพวกเรากลับไปอย่างสบายใจ อีกอย่างคุณปู่คุณย่าก็น่าจะออกเดินทางไปนครเซี่ยงไฮ้แล้วเหมือนกัน เพราะยังไงทางบ้านเดิมฝ่ายหญิงของฉันก็มีพ่ออยู่แค่คนเดียว ถึงพวกเขาจะไม่ได้พูดตรง ๆ ว่าเป็นห่วง แต่ฉันรู้ว่าต้องเป็นห่วงแน่ ๆ”