เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขณะที่เครื่องบินลงจอดที่สนามบินทหารนครเซี่ยงไฮ้ หลินรั่วและลู่เสียนฉือก็มองเห็นคุณปู่ลู่กับคุณย่าลู่พาเด็ก ๆ ทั้งสามคนมายืนรออยู่แล้ว
“คุณปู่คุณย่ากับสามเสี่ยวป่าว!”
หลินรั่วเอ่ยอย่างตื่นเต้น
เกือบหนึ่งเดือนแล้วที่ไม่ได้เจอกัน นี่เป็นครั้งแรกที่หลินรั่วต้องแยกจากเจ้าตัวเล็กทั้งสามนานขนาดนี้
“อืม เดี๋ยวก็ได้เจอพวกเขาแล้ว!”
ลู่เสียนฉือก็คิดถึงเด็ก ๆ มากเช่นกัน เพียงแต่มีหลินรั่วอยู่เคียงข้าง เขาจึงรู้สึกดีกว่าหน่อย
ทันทีที่เครื่องบินจอดสนิท ประตูห้องโดยสารเปิดออก หลินรั่วก็รีบวิ่งลงไปทันที
ส่วนลู่เสียนฉือกำลังเก็บสัมภาระของคนทั้งคู่
แน่นอนว่าสัมภาระมีไม่มาก แค่ช่องเก็บของคนละหนึ่งใบเท่านั้น
ตอนนั้นสัมภาระส่วนใหญ่ของลู่เสียนฉือวางทิ้งไว้ที่เขตทหารนครเซี่ยงไฮ้ ครั้งนี้พอดีได้นำกลับบ้าน