กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในวันที่ลู่เสียนฉือต้องออกเดินทาง เขาตั้งใจจะแอบออกไปเงียบ ๆ แต่เช้าตรู่ ทว่าใครจะรู้ว่าเจ้าตัวเล็กทั้งสามกลับตื่นกันหมดแล้ว แถมยังมารอเขาอยู่ที่ชั้นล่างอีกด้วย!
“ภรรยา นี่มัน...”
“ทำไมล่ะ พ่อของตัวเองจะต้องออกไปตั้งหนึ่งเดือน พวกเขาจะมาส่งหน่อยไม่ได้หรือไง!”
หลินรั่วพูดอย่างเคือง ๆ
อืม แต่จริง ๆ แล้วเป็นความอาลัยอาวรณ์เสียมากกว่า
“ได้สิ แน่นอนอยู่แล้ว!”
ลู่เสียนฉือฟังจบก็หัวเราะออกมา แล้วรีบเข้าไปกอดเจ้าตัวเล็กทั้งสามทันที
“พ่อ อันนี้ให้พ่อ!”
เอ้อร์เป่าเป็นเด็กที่ช่างเอาอกเอาใจที่สุด เธอเอาลูกอมที่ตัวเองชอบมอบให้แก่ลู่เสียนฉือ
“เวลาคิดถึงหนู ก็กินนะ!”