เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วเดินกลับมาหาทุกคนแล้วบอกเล่าความคิดของตนเอง ลู่เมืองบริวารกับซุนฮุ่ยหรูจึงไม่ได้ดึงดันอีกต่อไป
เดิมทีซุนฮุ่ยหรูรีบกลับมาจากทางฝั่งลู่ซุ่ยซุ่ยก็มีเรื่องราวมากมายต้องจัดการ วันนี้สามารถมาร่วมการเข้าเรียนของหลินรั่วได้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว ช่วงเวลาสำคัญถึงเพียงนี้ หากเธอพลาดไปเหมือนกับลูกชาย คงจะน่าเสียดายมากเพียงใด
ทว่าเวลานี้อารมณ์ของเธอกลับดีเป็นพิเศษ ทางด้านโน้นลู่ซุ่ยซุ่ยไปเข้ามหาวิทยาลัยประจำมณฑล เปิดเทอมเร็วกว่าหลินรั่วเล็กน้อย เธอไปส่งลูกสาวเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ทางด้านนี้ก็พอดีได้มาส่งหลินรั่วเข้ามหาวิทยาลัยเช่นกัน
ปีนี้ครอบครัวของพวกเขามีนักศึกษามหาวิทยาลัยถึงสองคน ตอนนี้เธอเดินในโรงพยาบาลก็ตัวลอยด้วยความภาคภูมิใจ ไม่รู้ว่าใครปล่อยข่าวนี้ออกไป ตอนนี้เพื่อนร่วมงานของเธอต่างก็รู้กันหมดแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลินรั่ว ยังเป็นถึงจอหงวนเกาเข่าของมณฑลซานตง
พอรู้ว่าเธอสละสิทธิ์ชิงเป่ยแล้วเลือกเข้ามหาวิทยาลัยแพทย์แผนจีน ทุกคนต่างก็ยิ่งรู้สึกเสียดายและอยากจะดึงตัวเธอไว้
ดังนั้นเรื่องแรกหลังจากที่เธอกลับไปถึงโรงพยาบาล ก็คือถูกคณบดีเรียกตัวเข้าไปในห้องทำงานเพื่อพูดคุยถึงเรื่องนี้
“เสี่ยวซุน คุณดูสิว่าคุณอยู่ที่โรงพยาบาลเขตทหารแห่งนี้มาตั้งหลายปี ย่อมต้องมีความผูกพันกับที่นี่มากใช่ไหมล่ะ”
“ฉันได้ยินมาว่าลูกสะใภ้ของคุณก็ไปเรียนแพทย์เหมือนกัน วันหลังคุณช่วยพูดกับเธอบ่อย ๆ ได้ไหมว่าพอเรียนจบแล้วก็ให้มาที่โรงพยาบาลของพวกเราน่ะ”
คณบดีเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังและเปี่ยมความหวัง