ตอนที่ 150 นี่มันก็แค่สระน้ำลึกธรรมดาๆ แห่งหนึ่งเหรอ?

ตามเวลารถไฟเทียบชานชาลา ครอบครัวของคุณตาน่าจะถึงสถานีช่วงเที่ยงวัน กว่าจะมาถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารอย่างไรก็คงราว ๆ บ่ายสองบ่ายสาม

หลินรั่วได้กำชับเจียงหยวนไว้แล้วว่าให้พาพวกเขาไปกินอาหารกลางวันข้างนอกให้เรียบร้อยก่อนค่อยกลับมา

และตลอดช่วงเช้าวันนี้ หลินรั่วเองก็ไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูญเปล่า

หลังจากทำการบ้านเสร็จ เธอก็ตระเตรียมจะขึ้นเขาไปสักรอบ ช่างหายากจริง ๆ ที่อยู่บ้านคนเดียวตามลำพัง

เถาซือหัวหลังจากสอนบทเรียนของวันนี้เสร็จก็ถูกทางกองทัพมารับตัวไป น่าจะมีเรื่องบางอย่างที่ต้องไปให้ความร่วมมือในการตรวจสอบ

เพียงแต่ตอนจะไปนั้นบ่นอุบอิบไม่หยุดหย่อน เพราะไม่อาจกลับมากินอาหารกลางวันได้

หลินรั่วรับปากว่าจะทำของอร่อยให้กินมื้อเย็น อีกฝ่ายจึงยอมยิ้มแย้มเบิกบานแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว