กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิวจินเฟิ่งยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นอยู่นานสองนานโดยไม่ส่งเสียงใดออกมา
เขารู้อะไรกันหมดแล้วหรือ ที่แท้เขาก็รู้อะไรกันหมดแล้วอย่างนั้นหรือ
หลายปีขนาดนี้เขากลับยังคงมองเธอเป็นคนนอก การให้เกียรติซึ่งกันและกันดั่งแขกในยามปกตินั้นเป็นเรื่องจอมปลอม ก็แค่ปฏิบัติต่อกันเหมือนแขกคนหนึ่งเท่านั้นเอง
หลิวจินเฟิ่งคิดไม่ถึงเลยว่าในใจของเขา ตนเองจะไม่มีตำแหน่งแห่งที่อยู่เลยแม้แต่น้อย
ต่อให้เป็นก้อนหินก็ควรกกจนอุ่นได้แล้วแท้ ๆ!
ตอนนี้กลับจะไล่เธอไป!
“ฉันไม่ไป! ฉันไม่ยอมรับการหย่าร้าง!”
หลิวจินเฟิ่งแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง
“อืม ได้ งั้นพรุ่งนี้ฉันจะเอาของพวกนี้ไปส่งที่คณะกรรมการปฏิวัติ ส่งมอบให้ซ่งหว่านก็แล้วกัน!”