กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินรั่วกับซุนลิ่วมาถึงปากตรอก ซุนลิ่วผิวปากทีหนึ่ง ก็เห็นเด็กอีกคนที่ดูอายุยังน้อยสะพายตะกร้าสะพายเดินออกมา ดูสะพายอย่างทุลักทุเลอยู่บ้าง
“เสี่ยวชี รีบเอามานี่เร็ว!”
ซุนลิ่วกวักมือเรียก
เสี่ยวชีรีบวิ่งเหยาะ ๆ มาสองก้าว เปิดตะกร้าสะพาย เผยให้เห็นสินค้าข้างใน
หลินรั่วพอมองดู อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย ดูแล้วสดใหม่ ดีจริง ๆ เชียว
ชั่วพริบตาที่ผ้าขี้ริ้วถูกเปิดออก เธอก็ได้กลิ่นหอมของผลไม้
รสชาติผลไม้ในยุคนี้ตามความทรงจำ เธอค้นหาไม่เจอ และไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าของร่างเดิมไม่ได้กินมานานแค่ไหนแล้ว!
ทว่าตัวเธอเองเหมือนจะตั้งแต่ข้ามภพมาก็เคยกินแค่แอปเปิ้ลเท่านั้น
ช่างน่าสงสารจริง ๆ
พอลองคิดดูก็เข้าใจได้ ข้าวยังไม่มีจะกิน จะกินผลไม้อะไรกันอีกล่ะ!