ตอนที่ 97 บ้านนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกคุณอีกต่อไป

หลินรั่วพลันรู้สึกแสบจมูกขึ้นมาอย่างกะทันหัน สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถึงได้เอ่ยปากพูดต่อ

“น้าหว่าน ขอบคุณมากนะ ฉันจำเป็นต้องใช้มันจริง ๆ!”

แน่นอนว่าหลินรั่วย่อมไม่ปฏิเสธ ไม่อย่างนั้นน้าหว่านก็คงไม่มีความสุขเช่นกัน

“ฮ่า ๆ ๆ ดี ๆ ขอบอกขอบใจอะไรกันเด็กคนนี้!”

“จริงสิ พ่อของเธอกลับมาแล้ว วันนี้ถ้าเธอไม่โทรมา ฉันเองก็กะว่าจะโทรหาเสี่ยวลู่เพื่อบอกเล่าคร่าว ๆ สักหน่อยเหมือนกัน!”

“แน่นอนว่าน้าหว่านรู้ขอบเขต รู้ว่าอะไรกันควรพูดอะไรกันไม่ควรพูด!”

สาเหตุหลักคือตอนนี้นั้นโทรศัพท์ล้วนถูกดักฟัง หากแพร่งพรายออกไปคงไม่ดีแน่ เพราะอย่างไรเสียก็ไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจอะไรกัน

เรื่องนี้หลินรั่วเดาเอาไว้แล้วจริง ๆ

“น้าหว่านเล่ามาได้เลย!”

ตัวหลินรั่วเองยังไม่รู้เลยว่าน้ำเสียงของตนยังแฝงไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง ช่างเป็นคนที่ชอบเผือกเรื่องชาวบ้านอย่างแท้จริง!