บทที่ 338

บทที่ 338

ผู้คนที่แยกย้ายกันเฝ้ารักษาการณ์อยู่ทั้งสองฝั่งของบึงวั่งซูต่างรอคอยตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนกระทั่งลึกยามดึก เฝ้ามองดูตุ่มดอกไม้สีมรกตที่ค่อย ๆ เบ่งบานขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าอีกเพียงอัศดงเดียวก็พร้อมจะระเบิดออก ทว่าแม้กระทั่งในอากาศก็เริ่มมีกลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้ลอยฟุ้งกระจายออกมาทีละน้อย

"ดอกหลัวสะท้อนจันทร์ใกล้จะบานแล้ว ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม พวกเราต้องรีบเผด็จศึกให้ไว"

เซี่ยหยิงพร้อมด้วยคณะพากันพุ่งทะยานตรงไปยังริมบึงแล้วยืนปักหลักเตรียมพร้อม

พวกเขาก่อนหน้านี้ได้ปรึกษาหารือกันอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วว่า ด้านบนของบึงวั่งซูมีอาคมเขตจำกัดอยู่ จึงไม่มีผู้ใดสามารถเหาะเหินเดินอากาศเหนือผิวน้ำในบึงได้ ดังนั้นหากต้องการเข้าใกล้ดอกหลัวสะท้อนจันทร์ที่อยู่ใจกลางบึง จำเป็นต้องเดินข้ามผ่านผิวน้ำของบึงไปเท่านั้น

ทว่าน้ำในบึงมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งนับว่าเป็นอันตรายที่สุดในยามนี้