กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 339
เวลาสามนาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดอกหลัวสะท้อนจันทร์ที่ยังคงเบ่งบานอยู่เมื่อครู่ก่อนพลันเหี่ยวเฉากลีบร่วงโรยลงในพริบตา กลีบดอกแต่ละดอกพากันหลุดร่วงเป็นกลุ่มใหญ่ร่วงหล่นดิ่งลงสู่ก้นบึงลึกทั้งหมด
ในที่สุดเซี่ยหยิงที่ถูกเกล็ดปลาของปลาตัวยักษ์สะบัดเหวี่ยงจนเกือบตกลงไปในบึงเป็นครั้งที่เอ็นก็สามารถยืนยันได้แน่ชัดแล้วว่า:
เป้าหมายของปลาตัวยักษ์นี้คือตัวนางเอง!
แต่เหตุใดในเมื่อต่างก็เด็ดดอกไม้เหมือนกัน ไฉนมันถึงได้เจาะจงเล่นงานแค่เพียงนางคนเดียวเล่า?!
เป็นเพราะนางมีรากวิญญาณครบธาตุ ทำให้กินเข้าไปแล้วสารอาหารสมดุลกว่าอย่างนั้นหรือ? หรือเป็นเพราะบนร่างของนางมีกลิ่นอายของไผ่ผลึกเก้ารอบกันแน่?