บทที่ 176

บทที่ 176

และคนผู้นี้ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่เป็นปลาหลุดรอดจากตาข่ายเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มผู้บำเพ็ญนอกรีตทั้งเจ็ดคนนั้น

เขามีนามว่าไป๋เหยียน เป็นหนึ่งในคนสนิทของเฮ่อเหลียนเหยา ในบรรดากลุ่มเงาทมิฬนับสิบคนมีเพียงเขาคนเดียวที่ใช้วิชาลับการสิงร่างของเฮ่อเหลียนเหยาได้

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดเขาถึงซ่อนตัวอยู่ในเมืองเฉาเฟิ่งมาเนิ่นนานแต่กลับไม่ถูกพบตัว

เพราะตอนที่เขาตกลงไปในหุบเขานอกเมืองเฉาเฟิ่ง เขาใช้วิชาลับสิงร่างผู้บำเพ็ญอิสระที่บังเอิญบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตเผ่าหงส์ในหุบเขาไปเรียบร้อยแล้ว ใช้เปลือกนอกของอีกฝ่ายอำพรางกลิ่นอายโลหิตทั่วร่าง จึงสามารถรอดพ้นจากการระดมตรวจค้นของเมืองเฉาเฟิ่งมาได้

หลายวันนี้ ไป๋เหยียนคอยสืบข่าวคราวอยู่ในเมืองมาโดยตลอด