กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 177
"ถูกต้อง! ก็คือความเลี่ยนกระมัง!"
พุทธบุตรกวนคงรับคำด้วยความตื่นเต้น แววตาที่มองเซี่ยหยิงนั้นเจิดจ้าเสียจนไม่เคยมีคราใดเทียบได้มาก่อน!
พุทธบุตรกวนคงรู้สึกว่า แม้ตนควรจะเป็นผู้บำเพ็ญพุทธที่ตัดกิเลสทางโลกทั้งหก แต่เซี่ยหยิงกลับคือผู้รู้ใจทางวิญญาณของเขาอย่างแท้จริง!
"อาตมาเข้าสู่ทางโลกมาหลายปี ไม่เคยพบเจอผู้ใดที่เลี่ยนจนถึงขีดสุดเช่นนี้มาก่อน!
สหายเต๋าเซี่ย เจ้าช่างเป็นผู้รู้ใจของอาตมาเสียจริง!
เจ้าพูดสิ่งที่อยู่ในก้นบึ้งหัวใจของอาตมาออกมาแล้ว!"
"อืม... พุทธบุตรก็ไม่ต้องตื่นเต้นถึงเพียงนี้ก็ได้มั้ง..."
"ไม่ อาตมาไม่ได้ตื่นเต้น แต่ดีใจต่างหาก" พุทธบุตรกวนคงแย้มยิ้ม "การที่สหายเต๋าเซี่ยสามารถเข้าใจความคิดของอาตมาได้ ย่อมแสดงว่าผู้ที่ไม่ปกติผู้นั้นมิใช่อาตมา"
"อาตมาหาได้มีโรคความผิดปกติอันใดไม่"