บทที่ 174

บทที่ 174

ยามนี้ นอกเมืองเฉาเฟิ่ง

ภายในกระท่อมหลังเล็กบนไหล่เขากึ่งกลางลูกหนึ่งซึ่งถูกปกคลุมด้วยม่านพลัง จีเฮ่อยวนผู้ยังคงหมดสติหลับใหลอยู่บนเตียงหยกน้ำแข็งหมื่นปีอย่างเงียบสงบ

ปราณวิญญาณภายในหยกน้ำแข็งค่อย ๆ ซึมซาบลอดผ่านผิวหนังไหลเข้าสู่ร่างของจีเฮ่อยวนอย่างช้า ๆ ผสานเข้ากับฤทธิ์ยาของโอสถกระดูกหยกได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้วโคจรอยู่ภายในร่าง หลอมรวมเป็นวัฏจักรเล็ก ๆ วงแล้ววงเล็บ

จีเฮ่อยวนนอนอยู่ที่นี่ กินเวลานานถึงสามวันสามหน

ปราณวิญญาณอันเปี่ยมล้นเพิ่มสูงขึ้นทีละน้อยไม่หยุดยั้ง พลังยุทธ์ที่ถดถอยหายไปเพราะอาการบาดเจ็บสาหัส หลังจากผ่านการซ่อมแซมตลอดสามวันสามหนก็ฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดเดิมของเขาอย่างแท้จริง นั่นคือขั้นทารกวิญญาณช่วงกลาง