บทที่ 119

บทที่ 119

"ทรายสีชาดในทะเลทรายทรายชาดมีฤทธิ์ทำให้เกิดภาพหลอน ผู้ที่มีจิตใจไม่มั่นคงย่อมง่ายต่อการได้รับผลกระทบ จนก่อเกิดเป็นมารในใจขึ้นมา

พวกเจ้าในยามปกติอย่าได้ไปสืบหาเรื่องราวเบื้องหลังของทรายสีชาดโดยพลการ ด้วยความสามารถของพวกเจ้าในยามนี้ หากลำพังตนเองบุกเข้าไปในส่วนลึกของทะเลทรายทรายชาดแล้วล่ะก็ มีทางไปแต่ไม่มีทางกลับอย่างแน่นอน"

"เจ้าค่ะ ศิษย์จะน้อมรับคำสั่งสอนของผู้อาวุโส"

ผู้บำเพ็ญเพียรที่ก่อนหน้านี้ปวดศีรษะแทบระเบิดรีบดึงสายตากลับมาทันที ไม่กล้าสอดรู้สอดเห็นซี้ซั้วอีกต่อไป ทั้งยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ลึกๆ

"มีคำเล่าลือว่าทะเลทรายทรายชาดเต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน เมื่อพิจารณาจากตอนนี้แล้วสมคำร่ำลือจริงๆ!"

"ทะเลทรายทรายชาดยังคงเป็นเช่นนี้ ไม่รู้ว่าแดนลับสิบสองรกร้างแดนฟ้าที่ซ่อนตัวอยู่ ณ ส่วนลึกของทะเลทรายทรายชาดจะมีความลับอันตรายที่ไม่รู้จักซ่อนอยู่มากเพียงใดกัน"