บทที่ 118

บทที่ 118

ผู้ที่มาไม่ใช่คนอื่นไกล แต่คือศิษย์พี่หญิงคนโตแห่งสำนักอู๋อิ่ง เย่หว่านหว่าน

เย่หว่านหว่านพบหน้าเซี่ยหยิงก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะโกรธเคืองนางเพราะเรื่องของเย่หมิงเลยแม้แต่น้อย เซี่ยหยิงเห็นดังนั้นจึงโค้งมุมปากขึ้นเล็กน้อย

"ศิษย์พี่หญิงเย่!"

ฝีมือของเย่หว่านหว่านไม่ได้ด้อยเลย การประลองสำนักในครั้งนี้ย่อมมีที่ทางของนางอย่างแน่นอน เพียงแต่สำนักอู๋อิ่งปีนี้มีศิษย์ผ่านเข้าไปถึงสามสิบลำดับแรกเพียงสองคนเท่านั้น เมื่อเทียบกับผลงานในปีก่อนๆ จึงอดดูร่วงโรยไปบ้าง

ทว่าเซี่ยหยิงสังเกตเห็นว่าสีหน้าของเย่หว่านหว่านยังคงกระจ่างใสและเป็นปกติ คิดว่าคงไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอก