บทที่ 120

บทที่ 120

ทะเลทรายทรายชาดทั้งผืนตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะเนื่องจากคำพูดของเซี่ยหยิง บรรยากาศรอบตัวมีเพียงเสียงลมพัดผ่านเม็ดทรายสีแดงเท่านั้น

บรรดาศิษย์เหล่านั้นคาดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาเพียงแค่อยากจะเข้าไปในแดนลับสักแห่ง กลับได้ยินเรื่องฉาวชิ้นใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าสำนักสำนักยหวินเทียนเข้าเสียได้

เวลานี้พวกเขากลับนึกอยากหาซอกทรายสักแห่งมุดตัวเข้าไปแล้วฝังกลบตัวเองให้มิดชิดเสียเหลือเกิน เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกสำนักยหวินเทียนผูกใจเจ็บและเล่นงานในภายหลังเพราะบังเอิญล่วงรู้เรื่องนี้เข้า

เหล่าศิษย์ต่างกลั้นหายใจตั้งสมาธิ พยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนที่สุด ทว่าสองหูคอยเงี่ยฟังความเคลื่อนไหวทางฝั่งของเซี่ยหยิงอย่างควบคุมไม่ได้:

อย่างไรเสียก็นับเป็นเรื่องสนุกของสำนักยหวินเทียนซึ่งเป็นหนึ่งในเก้าสำนักใหญ่ ไหนๆ ก็ดูมาตั้งขนาดนี้แล้ว หากดูไม่จบก็ดูเหมือนจะขาดทุนอยู่สักหน่อย...