กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 117
"เสี่ยวเฮ่อ เจ้ามองข้าด้วยสายตาเช่นนี้อีกแล้วหรือ" เซี่ยหยิงลูบแก้วของตนเองพลางพยายามนึกทบทวน "ช่วงนี้ดูเหมือนข้าจะไม่เคยเผาเส้นผมของเจ้า และไม่ได้หลอกล่อให้เจ้าไปทำเรื่องที่เหนื่อยเปล่าไม่เป็นท่าด้วย..."
"อืม... ข้าไม่น่าจะไปล่วงเกินอะไรเจ้ากระมัง"
จีเฮ่อยวน: ......ช่างเถอะ เขาไม่ควรคาดหวังว่าวงจรรวนเรในสมองของศิษย์พี่หญิงเล็กจะคิดเรื่องอะไรกระจ่างแจ้งขึ้นมาได้หรอก
"ศิษย์พี่หญิงไม่ได้ล่วงเกินข้าหรอก"
เขาก้าวเดินอย่างทอดน่องมาหยุดอยู่ข้างกายเซี่ยหยิง ในแววตาเจือความจนใจอยู่หลายส่วน
"ข้าเพียงแต่รู้สึกว่ายามนี้ศิษย์พี่หญิงโดดเด่นสะดุดตาเกินไป ข้างกายย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนมีเจตนาแอบแฝงเพิ่มขึ้นมาอีกมาก ศิษย์พี่หญิงยังคงต้องระมัดระวังตัวไว้ให้ดีเป็นดีที่สุด"