บทที่ 116

บทที่ 116

เสียงของเด็กสาวที่เจือความเย้าแหย่ดังขึ้นมาจากเบื้องหลัง ฉินหลินเจาชะงักแล้วหันกลับไปมอง จึงสบเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ซุกซนของเซี่ยหยิง

"พันเถาพันธนาการ"

อักขระเวทสีเขียวโบราณอันซับซ้อนพลุ่งพล่านขึ้นมาจากสองมือของเซี่ยหยิง เถาวัลย์เขียวขจีจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานออกมาจากอักขระเวทด้วยความเร็วราวสายฟ้าแลบเข้าพันธนาการแขนขาของฉินหลินเจาเอาไว้

เซี่ยหยิงยังฉวยจังหวะนี้เหวี่ยงกระบี่ฟาดฟันลงมาเลียนแบบกระบวนท่าของฉินหลินเจาทำลายลานประลองอีกครึ่งหนึ่งจนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี ในขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะใช้เท้าเตะแสงกระบี่ใต้ฝ่าเท้าของฉินหลินเจาจนกระเด็นออกไป ก่อนจะดึงเถาวัลย์กลับมาในพริบตา

ฉินหลินเจาผู้ไม่คาดคิดเลยว่าศิษย์น้องของตนจะยังมียอดวิชาซ่อนไว้อีกจึงร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศตกลงสู่พื้นดินเต็มแรง

"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านเป็นฝ่ายแพ้แล้วนะเจ้าคะ"