กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 96
ช่วงวินาทีที่กวนคงปรากฏตัวขึ้น ตี๋เฉินเยว่ก็ยืดตัวตรงขึ้นโดยสัญชาตญาณ และงัดเอาสภาพที่ดีที่สุดของตนเองออกมาทันที
ในโลกบำเพ็ญเซียน มีเพียงพุทธบุตรกวนคงเท่านั้นที่คู่ควรกับการเป็นคู่ต่อสู้ของเขา
เบื้องหน้าคู่ต่อสู้เพียงหนึ่งเดียว ย่อมปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาไม่อาจเสียความองอาจไปเด็ดขาด
ตี๋เฉินเยว่ในชุดขาวโบกสะบัดยืนอยู่ ณ จุดเดิม รอเพียงให้พุทธบุตรกวนคงเดินเข้ามาใกล้ตนจึงจะก้าวออกไปพูดคุย
ทว่าสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คือ เขายืนโพสต์ท่าทางที่ตนคิดว่าเท่ที่สุดอยู่ตรงนั้นตั้งนานสองนาน แต่พุทธบุตรกวนคงกลับไม่แม้แต่จะชายหางตาแลมองเขาเลยสักนิด! เดินมองตรงไปข้างหน้าผ่านเขาไปเสียดื้อ ๆ เช่นนั้นน่ะหรือ?!
ตี๋เฉินเยว่ผู้ถูกเมินใส่จนหมดสิ้น: โกรธจนแทบจะตายอยู่แล้ว!
"พุทธบุตรกวนคง โปรดหยุดฝีเท้าก่อน!"
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อกดความโกรธเกรี้ยวที่ถูกเมินใส่เอาไว้ในอก ยกยิ้มสุภาพอ่อนโยนขึ้นมาแล้วเร่งฝีเท้าตามกวนคงไป