บทที่ 95

บทที่ 95

"ศิษย์พี่ตี๋ช่วยด้วย!"

ไม่ไกลออกไปนัก ชายหนุ่มในชุดคลุมยาวสีขาวกำลังก้าวเดินอย่างสบายอารมณ์ตรงมาทางนี้ทีละก้าว

เส้นผมสีดำสนิทของเขาถูกรวบขึ้นสูงด้วยกวนอิมหยกเขียว ที่เอวเหน็บขลุ่ยหยกเขียวสั้นเล่มหนึ่งไว้ หางคิ้วและนัยน์ตาของเขาราวกับภูเขาไกล ใบหน้าได้รูปคมคายอบอุ่นดั่งหยก ทุกอิริยาบถล้วนเปี่ยมด้วยกลิ่นอายบัณฑิตผู้สูงส่ง

ศิษย์พี่ตี๋ผู้ได้รับการเทิดทูนบูชาดั่งเทพเซียนจากเหล่าศิษย์ฝ่ายนอกจะไม่ใช่ใครอื่น เขาก็คือศิษย์คนที่ห้าภายใต้สำนักของเจ้าสำนักสำนักยหวินเทียนมู่เฉิน และยังเป็นบุตรชายแท้ๆ ของเซียนหญิงหลิงยินผู้เป็นหนึ่งในที่หนึ่งแห่งโลกบำเพ็ญเซียนในปัจจุบัน—ตี๋เฉินเยว่