บทที่ 63

บทที่ 63

ป่ามายาจะเปิดออกเป็นเวลาสามวันเต็ม

เหล่าศิษย์หุบเขายวี่โซ่วหลังจากออกจากป่าแล้ว จำเป็นต้องส่งมอบท้อสงบจิตที่ตนเองเก็บเกี่ยวมาได้สองในสามส่วนเพื่อให้ทางสำนักนำไปใช้ประโยชน์

ส่วนอีกหนึ่งในสามที่เหลือรวมถึงสิ่งที่เก็บเกี่ยวได้อื่นๆ ในป่ามายาจะตกเป็นของตัวศิษย์ผู้เก็บเกี่ยวได้เอง

เวลานี้ยังไม่ทันได้เก็บเกี่ยวท้อสงบจิตสักเท่าไหร่ก็ต้องมาเผชิญกับการจู่โจมของเถาโลหิตมายาเสียก่อน ขวัญกำลังใจของทุกคนจึงอดไม่ได้ที่จะห่อเหี่ยวซบเซาลงไปบ้าง

"พวกเจ้าก้มหน้าก้มตาทำอะไรกันอยู่?! แค่เถาโลหิตมายานิดๆ หน่อยๆ ถึงกับทำให้พวกเจ้าหวาดกลัวกันแล้วอย่างนั้นหรือ?! ขี้ขลาดตาขาวง่ายดายถึงเพียงนี้แล้วจะบำเพ็ญเซียนไปเพื่ออะไรกันอีก?!"

ลู่จินซีเท้าเอวต่อว่าสั่งสอนบรรดาศิษย์ที่กำลังหมดอาลัยตายอยากและท้อแท้เหล่านั้น