กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 64
"อาหยิง เป็นอะไรไป? ช้ากว่านี้เดี๋ยวจะเข้าหอพักไม่ทันเวลากลางคืนเอานะ!"
"เฮ้อ—"
เซี่ยหยิงถอนหายใจออกมาเบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน มือทั้งสองข้างซุกกระเป๋าเสื้อพลางมองไปยังรูมเมทที่อยู่ตรงหน้า ทว่าในแววตากลับกระจ่างใสไร้สิ่งเจือปน
"ลูกไม้ของเจ้ามีแค่นี้เองหรอกหรือ?"
สีหน้าของ "รูมเมท" แข็งค้างไปวูบหนึ่ง แต่ไม่นานก็กลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว
"อาหยิง เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน? ข้าฟังไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"ยังจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก มีความจำเป็นอะไรกัน?" บนใบหน้าของเซี่ยหยิงปรากฏรอยยิ้มเย้าหยอก "ข้าล่วงรู้มาตั้งนานแล้วว่านี่คือภาพลวงตาที่เจ้าถักทอขึ้นมาหลอกข้า"
"เคร้ง— ครืด—"
ทุกสิ่งรอบกายพังทลายลงในพริบตาตามคำพูดของเซี่ยหยิง แปรเปลี่ยนเป็นเศษเสี้ยวชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนแตกกระจายล่องลอยอยู่กลางห้วงอากาศว่างเปล่า