บทที่ 23

บทที่ 23

"การค้าของเซียนหญิงเซี่ย ข้าตกลง!"

ไป๋ซานเหนียงยกมือสะบัดคราหนึ่งเก็บไม้เทพคุ้มครองเข้าไปในพื้นที่เก็บของ เมื่อนางเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยหยิงอีกครั้ง ในดวงตาคู่ที่เยือกเย็นคู่นั้นก็พลันมีรอยยิ้มเจือจางปรากฏขึ้นมาวูบหนึ่ง

"เซียนหญิงเซี่ยอาจยังไม่รู้ ตระกูลเมิ่งถือเป็นตระกูลที่พิเศษมากในบรรดาเผ่าปีศาจของเรา

เผ่าปีศาจกับเผ่ามนุษย์ไม่ลงรอยกันมาแต่ไหนแต่ไร แม้จะมีพันธมิตรเซียนปีศาจคอยไกล่เกลี่ยอยู่ตรงกลาง ทว่าระหว่างสองเผ่าก็ยังคงเผชิญหน้ากันด้วยความตึงเครียดมาโดยตลอด พวกเจ้าเผ่ามนุษย์ดูแคลนเผ่าปีศาจพวกเรา เผ่าปีศาจพวกเราก็ชิงชังพวกเจ้าเผ่ามนุษย์เช่นกัน

ทว่าตระกูลเมิ่งคือข้อยกเว้นในหมู่เผ่าปีศาจ พวกเขาคือเผ่าหมีสีน้ำตาล เป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่จำนวนน้อยนิดในเผ่าปีศาจที่สนิทสนมกับเผ่ามนุษย์