บทที่ 24

บทที่ 24

โม่เยี่ยนเพิ่งกล่าวจบก็เห็นสีหน้าของเซี่ยหยิงพลันเย็นเยียบลงในพริบตา

"พวกกู้ชิงไหวมีความกล้าหาญเทียมฟ้ากันแล้วสินะ?! ข้ายังไม่ทันไปหาเรื่องพวกมัน พวกมันยังมีหน้ากล้ามากลั่นแกล้งศิษย์น้องคนเล็กอีกหรือ! ศิษย์น้องคนเล็กเจ้ารออยู่ตรงนี้ ข้าจะไปชำระแค้นครั้งใหญ่ให้เจ้าเอง!"

เซี่ยหยิงพูดแล้วลงมือทันที ร่างกายยังไม่ทันถึงพื้นก็พัดโถมออกไปราวกับสายลม จนโม่เยี่ยนอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน

ไม่ใช่สิ เขาไปพูดตอนไหนว่าคนสำนักยหวินเทียนมารังแกจีเฮ่อยวน?

มีเขาอยู่ทั้งคนยังจะปล่อยให้คนอื่นมารังแกหัวบนศีรษะของศิษย์น้องของเขาได้อีกหรือ?