บทที่ 156: ฆ่า

บทที่ 156: ฆ่า

ราตรีเข้าปกคลุม

ภายในพระราชวังแปรพระราชฐานแห่งภูเขาหลีซาน ประทีปโคมไฟส่องสว่างเจิดจ้า เสียงดนตรีแผ่วเบาลอยออกมา

เซวียฉงเทสุรารสแรงหนึ่งชามลงบนพื้นในกระโจมของตัวเอง ถือเป็นการเซ่นไหว้เทพสงคราม

เขาชักดาบโม่เตาหลังหนาออกจากเอว คมดาบสะท้อนประกายเย็นเยียบราวกับกระหายเลือดใต้แสงเทียน

“พวกเรา” เซวียฉงมองเหล่าแม่ทัพคนสนิทหลายสิบคนในกระโจม พลางกดเสียงคำรามต่ำ “ความสำเร็จหรือความล้มเหลวอยู่ที่การลงมือครั้งนี้แล้ว ฝั่งทหารองครักษ์ถอนกำลังออกจากแนวป้องกันแล้ว พวกเราบุกตรงไปยังห้องบรรทมของฝ่าบาท เจอเทพก็ฆ่าเทพ เจอพระก็ฆ่าพระ!”

“ฆ่า!” เหล่าแม่ทัพคำรามต่ำพร้อมกัน

ยามสาม

จู่ ๆ ลูกศรสัญญาณสีแดงเจิดจ้าดอกหนึ่งก็พุ่งขึ้นเหนือพระราชวังแปรพระราชฐาน ก่อนระเบิดออกพร้อมเสียงหวีดแหลม