บทที่ 122: เรื่องแบบนี้จะได้ของถูกขนาดนั้นที่ไหนกัน

บทที่ 122: เรื่องแบบนี้จะได้ของถูกขนาดนั้นที่ไหนกัน

ในเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ นครฉางอันมีหิมะตกหนักติดต่อกันหลายครั้ง

ชายคามีน้ำแข็งย้อยยาวห้อยลงมา กำแพงวังสีแดงชาดยิ่งดูเคร่งขรึมเมื่อมีหิมะสีขาวเป็นฉากหลัง

นอกประตูหมิงเต๋อ ถนนสายยาวห้ากิโลเมตรถูกชาวบ้านเบียดเสียดกันจนแน่นขนัดตั้งแต่เช้า

เจ้าหน้าที่จากที่ว่าการนครหลวงและทหารจากสำนักทหารรักษานครทั้งห้าถือกระบองน้ำไฟ ขึงแนวกั้นรักษาความปลอดภัยไว้สองข้างถนน

วันนี้เป็นวันที่มหาจอมทัพพิชิตแดนเหนือ ฉู่เย่ นำทัพกลับราชสำนักและนำเชลยไปถวายต่อศาลบรรพชนหลวง

เสียงแตรเขาสัตว์ยาวก้องทะลุสายลมหิมะ ธงมังกรพื้นดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนถนนหลวงที่อยู่ไกลออกไป

ฉู่เย่สวมเกราะหมิงกวงที่ได้รับพระราชทาน ขี่อาชาเหงื่อโลหิตร่างสูงใหญ่ เดินอยู่แถวหน้าสุดของขบวน

ด้านหลังเขาคือกองม้ายอดฝีมือเกราะทมิฬสองพันนาย ซึ่งทั่วร่างแผ่กลิ่นอายสังหารจากสนามรบนับร้อยครั้ง