บทที่ 121: จดหมายจากบ้าน

บทที่ 121: จดหมายจากบ้าน

“ยอดเยี่ยม...ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

ฉู่ว่านหลี่พึมพำกับตัวเอง ความโกรธในใจแปรเปลี่ยนเป็นความเลื่อมใสอย่างสุดซึ้งต่อฝีมือของลูกชายคนโต

“สลายขวัญกำลังใจทหารหนึ่งแสนนายของเขาได้โดยไม่ต้องเสียเลือดสักหยด”

“เสด็จพ่อ นี่เป็นเพียงการตัดทางหนีของเขาเท่านั้น ส่วนภาพลักษณ์ภายนอก เรายังต้องจัดฉากให้สมบูรณ์แบบ”

ฉู่เหอกลับไปนั่งบนตั่งเตี้ย แล้วยกถ้วยชาขึ้น

“แล้วจะทำยังไง?”

ฉู่เหอยิ้มเบา ๆ