บทที่ 120: องค์ชายรองจะก่อกบฏเหรอ?

บทที่ 120: องค์ชายรองจะก่อกบฏเหรอ?

สิบวันต่อมา ณ พระราชวังชุนเหอ นครฉางอัน

แสงอาทิตย์ยามต้นฤดูหนาวสาดลงบนลานอย่างหม่นหมอง

ใต้ระเบียงทางเดินของเรือนด้านหลัง มีเนื้อหมูและเนื้อแผ่นที่หมักด้วยเกลือหยาบจนได้ที่แขวนเรียงเป็นแถวยาว

มู่ตังอู่สวมผ้ากันเปื้อนผ้าหยาบ มือถือเชือกป่านก้อนหนึ่ง พลางมัดเนื้อหมูตากแห้งทีละชิ้นอย่างคล่องแคล่ว แล้วนำไปแขวนไว้บนราวไม้ไผ่

ฉู่เหอลากม้านั่งตัวเล็กมานั่งอยู่ข้าง ๆ มือถือกรรไกร ช่วยเธอตัดเชือกป่านเป็นท่อน ๆ

“องค์รัชทายาท เนื้อนี่เอาไปแขวนผึ่งลมไว้ครึ่งเดือนกว่า พอผ่านปีใหม่แล้วก็หั่นเป็นแผ่นบาง ๆ ผัดกับต้นกระเทียม ไขมันจะเงาวับ กินกับข้าวอร่อยที่สุดเลย”

มู่ตังอู่ทำงานไปพลางพูดเรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวันไปพลาง