บทที่ 102: การตีแผ่นดินและการรักษาแผ่นดิน

บทที่ 102: การตีแผ่นดินและการรักษาแผ่นดิน

ทางเหนือของเทือกเขาอินซาน ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลภายใต้แสงแดดแผดเผาเริ่มมีสีเหลืองไหม้ปกคลุมเป็นชั้นๆ

ช่วงเวลานี้ของทุกปีควรเป็นฤดูที่น้ำและหญ้าอุดมสมบูรณ์ ม้าฝีเท้าดีควบตะบึงไปทั่วทุ่ง

ทว่าปีนี้ บนทุ่งหญ้าผืนใหญ่ทางตอนใต้กลับไม่พบม้าศึกถูเจวี๋ยอันแข็งแรงเหล่านั้นอีกแล้ว

สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือฝูงแกะนับไม่ถ้วนที่เคลื่อนไหวไปทั่วภูเขาและทุ่งราวกับก้อนเมฆสีขาว

อาสื่อน่านีสู หัวหน้าเผ่าย่อยของชาวถูเจวี๋ย กำลังนั่งอยู่ในกระโจมใหญ่ที่สร้างจากผ้าขนสัตว์ชั้นดีจากดินแดนตะวันตก

เขาสวมเสื้อคลุมผ้าไหมปักลายที่แลกมาจากจงหยวน แม้ขนาดจะไม่พอดีตัวนัก แต่ก็ทำให้เขาดูภูมิฐานไม่น้อย

เบื้องหน้าของเขามีโต๊ะเตี้ยวางอยู่ตัวหนึ่ง

บนโต๊ะมีชาอัดก้อนทั้งก้อนที่ยังไม่ได้หั่น และข้างกันมีชามน้ำแกงเนื้อแกะหอมกรุ่น