บทที่ 101: เกือกม้า

บทที่ 101: เกือกม้า

“ไม่ต้องมากพิธี”

ฉู่เหอเดินเข้าไปในร้านตีเหล็กขนาดกว้างขวาง ก่อนโบกมือไล่ขันทีผู้จัดการออกไป เหลือไว้เพียงช่างตีเหล็กเฒ่าหวัง ชายวัยเกินห้าสิบผู้มีฝีมือเป็นเลิศ

ฉู่เหอชี้ไปยังม้าป่วยที่ฉู่เย่จูงเข้ามา แล้วสั่งช่างตีเหล็กเฒ่าหวังว่า “ช่างหวัง ไปดูที่กีบม้าตัวนั้นหน่อย”

ช่างตีเหล็กเฒ่าหวังทำตาม เขาก้าวเข้าไปยกขาม้าขึ้นตรวจดูครู่หนึ่ง ก่อนรายงานอย่างนอบน้อม

“องค์รัชทายาท ชั้นเขาของกีบม้าด้านล่างสึกจนทะลุ เข้าไปถึงเนื้ออ่อนแล้ว ถ้าเดินต่ออีกไม่กี่ก้าว ม้าตัวนี้ก็หมดสภาพอย่างสมบูรณ์ครับ”

ฉู่เหอพยักหน้า เดินไปที่ทั่งตีเหล็ก แล้วหยิบแท่งเหล็กสำหรับเขี่ยไฟขึ้นมาวาดส่วนโค้งรูปพระจันทร์เสี้ยวอย่างง่าย ๆ ลงบนพื้นซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่น