บทที่ 103: ภารกิจที่ไม่ใช่การรบ

บทที่ 103: ภารกิจที่ไม่ใช่การรบ

“ถ้าอย่างนั้น ตามความเห็นของนาย ควรให้ใครเป็นแม่ทัพ?”

ฉู่ว่านหลี่ถาม

“น้องรอง ฉู่เย่”

ฉู่เหอตอบโดยไม่ลังเล

“เย่เอ๋อร์มีบารมีสูงมากในกองทัพ ช่วงกว่าครึ่งปีมานี้ เขาดูแลสภากิจการทหาร ทั้งยังจัดระเบียบค่ายทหารใหญ่ชานนครหลวงกับกองทหารชายแดนทุกสายจนยอมศิโรราบ ส่วนทหารม้าเกราะหนักสามพันนายก็เป็นกำลังที่เขาฝึกฝนมากับมือ”

“ให้เขาเป็นแม่ทัพใหญ่ ดำรงตำแหน่งจอมทัพใหญ่พิชิตเหนือ และให้เฉินเถี่ยจู้เป็นทัพหน้า คุมกองม้ายอดฝีมือเกราะทมิฬ ศึกนี้เราต้องชนะอย่างสมบูรณ์แน่”

ฉู่ว่านหลี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า

“เย่เอ๋อร์เป็นคนมีอนาคตจริง ๆ ก็ได้ ฉันจะเก็บโอกาสสร้างผลงานนี้ไว้ให้คนหนุ่มสาว”

“แต่การยกทัพครั้งใหญ่ ทั้งคนทั้งม้าหนึ่งแสนนายต้องกินต้องใช้ เสบียงนี่สิ...”