บทที่ 100: สินเชื่อเฟยเฉียน

บทที่ 100: สินเชื่อเฟยเฉียน

ฉู่ว่านหลี่ขมวดคิ้ว แค่นเสียงอย่างไม่พอใจ

“พวกผู้ตรวจการหลวงนี่ ยุ่งไปหมดทุกเรื่อง ตอนนี้แม้แต่คอกม้าของฉันก็ยังจะเข้ามายุ่งอีก! ถ้าไม่มีม้าชั้นดีพวกนี้ แล้วอนาคตเราจะเอาอะไรไปปะทะกับกองทัพม้าเหล็กของชาวถูเจวี๋ย?”

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ในใจก็รู้ดีว่าพวกเผยหยวนไม่ได้หาเรื่องโดยไร้เหตุผล

เงินของราชสำนักมีจำกัด หากตรงนี้ใช้มาก อีกด้านก็ต้องรัดเข็มขัดลงแน่นอน

ราชวงศ์ใหม่เพิ่งสถาปนา ทุกอย่างกำลังรอการฟื้นฟู แต่ละหน่วยงานต่างก็ยื่นมือมาขอเงิน

ฉู่เย่มองเสด็จพ่อกับพี่ใหญ่ ก่อนลองเสนอขึ้นมา

“ถ้าอย่างนั้น เราลดเสบียงของม้าสามพันตัวลงครึ่งหนึ่งดีไหมครับ? ผสมหญ้าธรรมดาลงไปบ้าง อย่างน้อยก็น่าจะพอให้พวกมันอิ่มได้”

ฉู่เหอใช้พัดพับในมือเคาะฝ่ามือเบาๆ พลางส่ายหน้าอย่างช้าๆ

“ไม่ได้”