เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 291 ไม่กี่คำถาม
ฉันยืนมองทิวทัศน์ริมหน้าต่างอยู่นาน แต่ก็ยังรู้สึกว่าทัศนียภาพด้านนอกช่างซ้ำซากจำเจและน่าเบื่อ จนไม่อาจหยั่งรู้ถึงห้วงอารมณ์ของซาสึเกะได้เลยจริง ๆ
เฮ้อ เอาไว้ประเดี๋ยวค่อยถามเขาตรง ๆ เลยดีกว่าว่ากำลังมองอะไรอยู่
ฉันหันกลับไปมองเตียงหลังนั้นอีกครั้ง
มันใหญ่มากจริง ๆ รู้สึกว่าให้นอนเรียงกันสามคนก็ยังเหลือเฟือด้วยซ้ำ
เวลาฉัน กาอาระ และเนจิออกไปทำภารกิจข้างนอกด้วยกัน บางครั้งเพื่อความสะดวกคล่องตัวก็จะพกเต็นท์ไปแค่หลังเดียว ยามพักผ่อนก็นอนเคียงข้างกัน
เต็นท์ไม่ได้ใหญ่อะไร แม้ว่าทุกคนจะผลัดกันเฝ้ายามจนปกติแล้วจะมีคนอยู่ในเต็นท์แค่สองคน ทว่าก็ยังค่อนข้างเบียดเสียดอยู่ดี
ถึงอย่างนั้น ฉันกลับชอบความรู้สึกที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับทุกคน ได้ยินเสียงลมหายใจของเนจิกับกาอาระ พอลืมตาก็เห็นพวกเขานอนอยู่ข้างกายด้วยสีหน้าสงบ มันทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจเหลือเกิน