เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 290 ความทรงจำเหล่านั้น
ตอนที่ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมา ซาสึเกะก็กินเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เขายังถึงขั้นเก็บกวาดภาชนะ นำชามและจานมาซ้อนเก็บไว้ด้วยกัน
นั่นทำให้ฉันนึกถึงตอนที่เคยไปทำงานพาร์ตไทม์ที่บ้านของซาสึเกะ ฉันทำอาหาร พอกินด้วยกันเสร็จ เขาก็จะริเริ่มเก็บถ้วยชามไปล้างด้วยตัวเอง
ความจริงแล้วฉันมาทำงานพิเศษ การล้างจานไม่ควรเป็นหน้าที่ของผู้ว่าจ้าง ทว่าเวลาที่ฉันทำอาหาร เขาก็มักจะเสร็จสิ้นการฝึกซ้อมก่อนเวลาเพื่อมาช่วยฉันอยู่บ่อย ๆ
ตอนนั้นฉันเคยสงสัยว่า เป็นเพราะอาหารที่ทำให้เขากินครั้งแรกมันแย่มากหรือเปล่า ภายหลังเขาถึงไม่วางใจและต้องคอยจับตาดูฉันตลอดเวลาเพื่อให้แน่ใจว่าเครื่องปรุงที่ฉันใส่ลงไปนั้นมีปริมาณปกติ
ต่อให้เรื่องอาจจะเป็นแบบนั้น พอมานึกดูในตอนนี้ ฉันก็เพิ่งจะตระหนักได้ช้าไปหน่อยว่า ซาสึเกะดีกับฉันมากจริง ๆ
เพราะเขาสามารถรังเกียจที่ฉันทำอาหารไม่อร่อยแล้วยกเลิกการจ้างฉันได้เลยแท้ ๆ