เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 237 วันสิ้นสุดของเด็กหนุ่ม
“ได้สิ” ฉันพูด “ฉันจะอยู่จนถึงคนสุดท้าย ถ้าหากวันหนึ่งพวกนายจากไปแล้ว ฉันจะคอยเก็บกวาดทุกสิ่งที่พวกนายทิ้งไว้ให้อย่างเรียบร้อยและทะนุถนอมเอง”
โอบิโตะหันกลับมา ทำหน้าตาทะเล้น “อี๋! ฟังดูไม่เป็นมงคลเอาซะเลย!”
แม้ฉันจะยังไม่สามารถยืนยันได้เต็มร้อยว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าคืออาจารย์คาคาชิหรือไม่ แต่ยามที่เผชิญหน้ากับเขา ก็ค่อย ๆ ไม่อาจมองเขาเป็น ‘โอบิโตะ’ ได้อีกต่อไป “นายก็รู้ด้วยเหรอ”
“ฮิ ๆ” โอบิโตะฉีกยิ้มให้ฉัน “จริงสิ เฉาหลู่ ระหว่างทางกลับพวกเราไปเดินเล่นซื้อของกันเถอะ!”
ฉันอยากรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ จึงพยักหน้าตอบ “ได้สิ แต่ว่าจะไปที่ไหนล่ะ?”
“ไปดูที่ร้านหนังสือกันเถอะ”
“โอบิโตะชอบอ่านหนังสือด้วยเหรอ?”
“นิยายน่ะ... ฉันก็ยังอ่านอยู่น่า!”