เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 ความพึงพอใจของตนเอง
ที่พูดว่าเพื่อตำแหน่งโฮคาเงะนั้น ย่อมเป็นเรื่องล้อเล่นแน่นอนอยู่แล้ว
ทว่าฉันพูดจริงครึ่งเล่นครึ่ง ส่วนเนจิกลับไม่ปักใจเชื่อเลยแม้แต่น้อย
เขาขมวดคิ้ว “เธอว่างจนเบื่อมากหรือไง”
“ถ้าไม่มีความมั่นใจ ใครจะวิ่งมาล้อเล่นแบบนี้กับนายกันเล่า อยากโดนหกสิบสี่ฝ่ามือแปดทิศของนายซัดหรือไง”
แต่ก็นั่นแหละ การที่เขาไม่เชื่อฉันก็เป็นเรื่องปกติ
ฉันเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็ก ไม่มีภูมิหลังตระกูลหนุนหลัง ปัจจุบันเป็นแค่นินจาระดับเกะนินคนหนึ่ง ทว่ากลับบอกว่าสามารถเปลี่ยนชะตากรรม “กรงนก” ของเขาได้
หากใครมาพูดปากเปล่าไร้หลักฐานแล้วเนจิเชื่อเข้าจริง ๆ ป่านนี้เขาคงถูกหลอกจนไตไม่เหลือแล้วมั้ง
พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ ฉันเปิดใช้เนตรวงแหวนแล้วมองไปยังตำแหน่งที่คาดหน้าผากของเขา “กรงนกของนาย บางทีฉันอาจช่วยนายปลดออกได้นะ”