กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 ความหมายของพี่ชาย
ในคืนวันนั้น ฉันนอนหลับไปบนเตียงเฝ้าไข้
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร จู่ ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงดังขึ้น พอลืมตาขึ้นมาดูก็พบว่าซาสึเกะลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้ว
“ซาสึเกะ?”
ในห้องไม่ได้เปิดไฟ เด็กหนุ่มบนเตียงจึงมีเพียงเงาร่างเลือนราง
ฉันเห็นเขาถอดหน้ากากออกซิเจนบนใบหน้าออกแล้วมองมาทางฉัน “เฉาหลู่?”
“อืม ฉันเอง” ฉันขยี้ตาแล้วลุกขึ้นมานั่งบนเตียงเช่นกัน “นายตื่นแล้วเหรอ ไม่สบายตรงไหนไหม ทำไมนายถึงถอดหน้ากากออกซิเจนออกเองล่ะ ให้ฉันเรียกพยาบาลมาดูไหม”
น้ำเสียงของซาสึเกะเจือความสะลึมสะลือของคนที่เพิ่งตื่นนอน “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่”
“กลัวว่านายตื่นมาแล้วไม่เจอฉัน จะน้อยใจจนร้องไห้ออกมาน่ะสิ”