กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 159 ความหมายที่แฝงเร้น
ท่านเท็นโซไม่ได้ตอบคำพูดของซาสึเกะอีก “เฉาหลู่ ไปกันเถอะ”
ฉันมองซาสึเกะแวบหนึ่ง จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นว่า “เฉาหลู่ ฉันคงไปเอาเขี้ยวขาวเป็นเพื่อนเธอไม่ได้แล้วนะ”
“เอ๊ะ?”
“ให้หมอนี่ที่ชื่อเท็นโซไปเป็นเพื่อนเธอแล้วกัน”
ท่านเท็นโซถามอย่างสงสัย “เขี้ยวขาวงั้นเหรอ?”
“เป็นดาบที่อาจารย์คาคาชิเคยให้ฉันน่ะค่ะ... ดาบจักระเล่มนั้นที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้” ฉันอธิบาย “มันหักอยู่ ฉันก็เลยส่งไปที่บ้านยายแมว ขอร้องให้ยายแมวช่วยซ่อม ตอนนี้ซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ”
“วันนี้ก็ไปเอาคืนมาเถอะ” ซาสึเกะกล่าว “ยิ่งเอาคืนมาเร็วเท่าไร หลังจากนี้ก็อาจจะมีที่ให้ต้องใช้ประโยชน์”
“...อืม”